خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که بر اهمیت تفکر درباره روز جزا، احترام به شهدا، کنترل نفس، پرهیز از رسوایی، تواضع در برابر سرکشی، عشق و تلاش برای وصال معشوق، و تحمل رنج‌های عشق تأکید دارد. همچنین، از مفاهیمی مانند حسرت، تسلیم در برابر سرنوشت، و مبارزه با مشکلات با وجود ناتوانی‌ها سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی، اخلاقی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند حسرت، رنج و تسلیم در برابر سرنوشت ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
غزل ۳۱۲ - گاه اندیشه ای از روز جزا باید کرد
گاه اندیشه ای از روز جزا باید کرد
گذری بر سر خاک شهدا باید کرد ۱
تو که ضبط نگه خود نتوانی کردن
منع رسوائی احباب چرا باید کرد ۲
با همه سرکشی افتادگی از دست مده
گر همه شعله شوی کار گیا باید کرد ۳
طلب شاهد مقصود ز هر سو، شرطست
هر قدم در ره او رو بقفا باید کرد ۴
شب شود روز حیات و نرود حسرت وصل
ما چنان روزه نگیریم که وا باید کرد ۵
بدلم حسرت در خاک طپیدن مگذار
بسملم کرده ای از دست رها باید کرد ۶
طرفه حالیستکه در خون دل خویش کلیم
دست و پائی نه و چون موج شنا باید کرد ۷
گذری بر سر خاک شهدا باید کرد ۱
تو که ضبط نگه خود نتوانی کردن
منع رسوائی احباب چرا باید کرد ۲
با همه سرکشی افتادگی از دست مده
گر همه شعله شوی کار گیا باید کرد ۳
طلب شاهد مقصود ز هر سو، شرطست
هر قدم در ره او رو بقفا باید کرد ۴
شب شود روز حیات و نرود حسرت وصل
ما چنان روزه نگیریم که وا باید کرد ۵
بدلم حسرت در خاک طپیدن مگذار
بسملم کرده ای از دست رها باید کرد ۶
طرفه حالیستکه در خون دل خویش کلیم
دست و پائی نه و چون موج شنا باید کرد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۱ - دارد اگر صفائی دل از شراب دارد
گوهر بعدی:غزل ۳۱۳ - سالک نه ره بگم شده از جستجو برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
