غزل ۲۸۸ - ایام، خوشدلی بستمکار می دهد

ایام، خوشدلی بستمکار می دهد
گریه بزخم و خنده بسوفار می دهد ۱

نه صورت پری است بخلوتسرای تو
شوق تو پر بصورت دیوار می دهد ۲

بیحاصلان ز محنت ایام فارغند
دوران شکست نخل گران بار می دهد ۳

دارم دلی که بازی طفلان اشک را
خاک از غبار خاطر افکار می دهد ۴

دوران بر غم طینت آئینه خاطران
آب بقا بسبزه زنگار می دهد ۵

فهمیده است معنی خط پیاله را
آن ساقئی که ساغر سرشار می دهد ۶

پشتی که کاه داده بدیوار عافیت
ما را خبر ز حال سبکبار می دهد ۷

خیری بنام گلشن روی تو می کند
هر باغبان که آب بگلزار می دهد ۸

ظاهرپرست کی بحقیقت رسد کلیم
کو سر همیشه در ره دستار می دهد ۹