غزل ۲۶۸ - ناخلف را بکسی فخر ز آبا نرسد

ناخلف را بکسی فخر ز آبا نرسد
نسب گوهر بی آب بدریا نرسد ۱

رشته طول امل عارف روشندل را
راست چون رشته شمعست بفردا نرسد ۲

بخت چون سدره کام شود عاشق را
اثر گرمی خورشید بحر با نرسد ۳

دو جهان حسرت بالات الف کش دارد
سرو را با تو بیک فاخته دعوا نرسد ۴

آنقدر کارشکن صافدلان را شده جمع
که دگر دشمنی شیشه بخارا نرسد ۵

حالت شمع دلیلست که در کشور عشق
سر بسامان بجز از آتش سودا نرسد ۶

ظاهر و باطنم از بسکه بود دور از هم
رنگ خونم ز ته پوست بسیما نرسد ۷

ما درین غمکده هم طالع زخم آمده ایم
خنده بی گریه خونین بلب ما نرسد ۸

همتم هست رسا بختم اگر کوتاهست
پشت پایم رسد ار دست بدنیا نرسد ۹

کس چه داند که کلیم ابر کدامین وادیست
قاصد سیل گر از جانب صحرا نرسد ۱۰