غزل ۲۴۲ - مشکل اهل محبت ز تو آسان نشود

مشکل اهل محبت ز تو آسان نشود
لب امید در ایام تو خندان نشود ۱

ناله بی اثرم گر به نسیم آمیزد
سر زلفش دگر از باد پریشان نشود ۲

می جهد تیر بزور دو کمان زابروی او
هدف ناوک او هیچ مسلمان نشود ۳

کی چنین لخت جگر جوش زند بر سر او
از خیال لبت ار دیده نمکدان نشود ۴

گر بگویم که چها می کشم از قامت او
سایه هم در پی آن سرو خرامان نشود ۵

گر نداری سر دیوانگی ما سهلست
زلف را گو که دگر سلسله جنبان نشود ۶

دعوی شیر دلی نیست مسلم ز کسی
کز نی تیر تواش سینه نیستان نشود ۷

تیره بختی همه جا پرده روی هنرست
جوهر تیغ سیه تاب نمایان نشود ۸

هر که بر روح امین شعر نخواندست کلیم
گر همه روح امین است سخندان نشود ۹