غزل ۱۶۸ - دجله اشک از بهار شوق طغیان کرده است

دجله اشک از بهار شوق طغیان کرده است
رازهای سینه را خاشاک طوفان کرده است ۱

دل گمان دارد که پوشیده است راز عشق را
شمع را فانوس پندارد که پنهان کرده است ۲

زاهد از حسن جهان آرای جانان می کند
آنقدر ذوقی که دیوار گلستان کرده است ۳

منت باران بکشت آرزویش می نهد
غمزه ات گر خسته ایرا تیرباران کرده است ۴

می شود اول ستمگر کشته بیداد خویش
سیل دایم بر سر خود خانه ویران کرده است ۵

در گلستان وفا، بلبل بگل هرگز نکرد
آن نظربازی که چشمم با مغیلان کرده است ۶

ربط سرها ماند با زانوی غم دیگر سپهر
هرکجا دیده است پیوندی پریشان کرده است ۷

زلف هندوی ترا از دلبری خط توبه داد
کافری را کافر دیگر مسلمان کرده است ۸

فکر پرواز گلستان دارد اندرسر کلیم
ساز راه گلشن کشمیر سامان کرده است ۹