خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی است. شاعر از غم و شادی، عشق و رنج، و مفاهیمی مانند عقل و دیوانگی سخن می‌گوید. او از عشق به معشوق و دردهای ناشی از آن می‌نالد، اما در عین حال، این رنج را مایه‌ی کام و آرامش خود می‌داند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم فلسفی مانند عقل و جنون دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و تمثیل‌های به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.
غزل ۱۱۸ - در کوره غم سوختنم مایه کامست
در کوره غم سوختنم مایه کامست
آتش به از آبست در آن کوزه که خامست ۱
بیمصلحت ساقی این دور نباشد
گر گریه میناست و گر خنده جامست ۲
آسیب جهان بیش رسد گوشه نشین را
دامن نبود در ره آن صید که رامست ۳
دل را چه تفاوت کند ار لطف تو کم شد
کم حوصله خود پیشتر از باده تمامست ۴
از نور خرد کس نرسیدست بجائی
این عقل چراغیست که در خانه حرامست ۵
مشاطه حسن تو بود بخت سیاهم
محبوبی شمع اینهمه از پرتو شامست ۶
گر حلقه دامست و گر حلقه زنجیر
سر حلقه بغیر از من دیوانه کدامست ۷
در خیل اسیران تو هرچند نگنجد
خرسند کلیم از تو بپرسیدن نامست ۸
آتش به از آبست در آن کوزه که خامست ۱
بیمصلحت ساقی این دور نباشد
گر گریه میناست و گر خنده جامست ۲
آسیب جهان بیش رسد گوشه نشین را
دامن نبود در ره آن صید که رامست ۳
دل را چه تفاوت کند ار لطف تو کم شد
کم حوصله خود پیشتر از باده تمامست ۴
از نور خرد کس نرسیدست بجائی
این عقل چراغیست که در خانه حرامست ۵
مشاطه حسن تو بود بخت سیاهم
محبوبی شمع اینهمه از پرتو شامست ۶
گر حلقه دامست و گر حلقه زنجیر
سر حلقه بغیر از من دیوانه کدامست ۷
در خیل اسیران تو هرچند نگنجد
خرسند کلیم از تو بپرسیدن نامست ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۷ - دایم اندر آتش خود عاشق دیوانه سوخت
گوهر بعدی:غزل ۱۱۹ - حالت از تنگی جا غنچه بکنج دهنست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
