غزل ۱۰۸ - گنج دردش که بجز ناله نگهبانش نیست

گنج دردش که بجز ناله نگهبانش نیست
مخزنی بهتر ازین سینه ویرانش نیست ۱

چون زند فال تماشای گلستان رخش
دیده ما که بجز خواب پریشانش نیست ۲

چون رعیت که سر از حاکم ظالم پیچد
مژه برگشته ازو باز بفرمانش نیست ۳

بسکه در محفل غم صدر نشینند همه
زخم را جای به پهلوی اسیرانش نیست ۴

هر که سیر چمن خاطر ناشادم کرد
لاله سان غیر گل داغ بدامانش نیست ۵

دیده آنروز که شد اشک فشان دانستم
کاین تنک زورق من طاقت طوفانش نیست ۶

عمرها شد که در اقلیم غم و درد کلیم
پادشاهیست، ولی ناله بفرمانش نیست ۷