غزل ۹۸ - آن درد که استخوان شکن نیست

آن درد که استخوان شکن نیست
معمار کهن بنای تن نیست ۱

امروز چراغ اهل فقرم
چون فانوسم دو پیرهن نیست ۲

نشنیده حدیث آشنائی
هر کس که به خویش در سخن نیست ۳

لعل لب او نگین تنگیست
افسوس که جای نام من نیست ۴

ما را ز کف اختیار رفته
جز باد به دست بادزن نیست ۵

از جور تو ماجرا نخیزد
اینجاست که زخم را دهن نیست ۶

ایام سیاه توبه ی ما
زلفیست که کوته از شکن نیست ۷

دودیم به گلخن زمانه
ما را آرام در وطن نیست ۸

در عریانی کلیم دارد
آن آسایش که در کفن نیست ۹