خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر عشق و پرستش بیقید و شرط است، جایی که شاعر از پیروی کورکورانه از عقاید رایج امتناع میورزد و به جای آن، عشق و نیاز خود را به معشوق حقیقی (یا معنوی) تقدیم میکند. او از محدودیتها و موانع دنیوی عبور میکند و با وجود سختیها، عشق خود را حفظ مینماید.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات عرفانی دارد.
غزل ۳۳ - هر کس بقبله ای کرد روی نیاز خود را
هر کس بقبله ای کرد روی نیاز خود را
هند و صنم پرستد، من سرو ناز خود را ۱
نگذاشت آستانش در جبهه ام سجودی
بی سجده می گذارم اکنون نماز خود را ۲
در کنج نامرادی تا کی ز منع دشمن
در زیر سر گذارم دست دراز خود را ۳
از نقش پا بر شکم گرچه همی گذارد
بر آستان جانان روی نیاز خود را ۴
پروانه سان نگردد هر دم بگرد شمعی
خواهد کلیم بیدل عاشق گداز خود را ۵
هند و صنم پرستد، من سرو ناز خود را ۱
نگذاشت آستانش در جبهه ام سجودی
بی سجده می گذارم اکنون نماز خود را ۲
در کنج نامرادی تا کی ز منع دشمن
در زیر سر گذارم دست دراز خود را ۳
از نقش پا بر شکم گرچه همی گذارد
بر آستان جانان روی نیاز خود را ۴
پروانه سان نگردد هر دم بگرد شمعی
خواهد کلیم بیدل عاشق گداز خود را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲ - منم بکنج قناعت رمیده از درها
گوهر بعدی:غزل ۳۴ - ترک چشمت می کند آماجگه محراب را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.