غزل ۳۱ - که خریدی ز غم گردش دوران ما را

که خریدی ز غم گردش دوران ما را
دیده گر مفت نمی داد بطوفان ما را ۱

مفلس ار جنس خود ارزان نفروشد چکند
کم بها کرد تهی دستی دوران ما را ۲

اشک این گرسنه چشمان مزه دارد هرچند
دهر بر خوان تهی ساخته مهمان ما را ۳

در چمن دیده زنظاره گل می پوشم
تا نگیرد نمک آن لب خندان ما را ۴

عمر آخر شد و انگاره آدم نشدیم
گرچه زود است قضا اینهمه سوهان ما را ۵

ناصحان گر نتوانید که آزاد کنید
بفروشید بآن زلف پریشان ما را ۶

خصمی زشت بآئینه چه نقصان دارد
چه غم ازدشمنی مردم نادان ما را ۷

چون گهر غربت ما به ز وطن خواهد بود
دربدر گو بفکن گردش دوران ما را ۸

چشم جادوی تو هر چند برد دل ز کلیم
باز دل می دهد آن عشوه پنهان ما را ۹