خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که اگرچه اسب و استر (حیوانات بارکش) از بین رفته‌اند، اما ارزش شعر همچنان باقی است. او همچنین اشاره می‌کند که بار سنگین شعر را باید خودش به دوش بکشد.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و فلسفی درباره ارزش شعر و مسئولیت شاعر است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۱۳ - از فقد شعیرم اسب و استر همه مرد
از فقد شعیرم اسب و استر همه مرد
ور هست زری به شعر بایست شمرد ۱
وین بار گران که بستم این جان از شعر
احمال سفر به دوش خود باید برد ۲
ور هست زری به شعر بایست شمرد ۱
وین بار گران که بستم این جان از شعر
احمال سفر به دوش خود باید برد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - خان تقی آن که شاه را یاغی بود
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - گر تو خواهی که سخت جان، جان بدهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
