نویسنده توضیح می‌دهد که در متن خود به جای استفاده از لفظ «ایشان» (که شیخ به کار برده) از «ما» استفاده کرده است تا برای خوانندگان قابل‌فهم‌تر باشد. او تأکید می‌کند که هرجا «ما» به کار رفته، در اصل منظور «ایشان» (لفظ شیخ) بوده است. این تغییر به دلیل رایج‌بودن «ما» در میان مردم و سهولت درک آن انجام شده است. همچنین، او اشاره می‌کند که خوانندگان باید این نکته را در نظر داشته باشند تا دچار سوءتفاهم نشوند.

متن دارای ساختار ادبی و مفهومی است که درک آن به دانش زبانی و تحلیلی نسبتاً بالایی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص و اشاره به شیوه‌های نگارشی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.