خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن درباره ویژگیهای عارف و عاشق واقعی است و تأکید میکند که برای رسیدن به معرفت، باید از خودبینایی و خودشنوایی دوری کرد. همچنین، از زبان شبلی نقل شده که عارف کسی است که گویی کر و کور است. در پایان، توصیه میشود که برای پیمودن این راه، باید از دیده بصیر و گوش ناشنوا برخوردار بود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، ممکن است برای سنین پایینتر قابل فهم نباشد.
فصل ۱۶۵
آنچه گفتهاند عاشق کور و کر باید سر این سخن است هرکه بخود بینا نبود کور بود و هرکه بخود شنوا نبود کر بود شبلی قدَّس اللّه روُحَه پرسیدند مَنِ العارفُ قال صمٌ بکمٌ عُمیٌ کسی سرش نمیداند زبان درکش زبان درکش
۱
ای خواجه مزن تو اندرین راه قدم
تا هستی خود نیست نبینی هر دم ۲
خواهی که شوی تو اندرین ره محرم
از دیده بصیر باش و از گوش اصم ۳
ای خواجه مزن تو اندرین راه قدم
تا هستی خود نیست نبینی هر دم ۲
خواهی که شوی تو اندرین ره محرم
از دیده بصیر باش و از گوش اصم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:فصل ۱۶۴
گوهر بعدی:فصل ۱۶۶
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.