خلاصه و ردهبندی سنی
18+
متن درباره عشق حقیقی و فراتر رفتن از محدودیتهای زمان و مکان (ازل و ابد) است. عاشق باید از تعلقات دنیوی و اخروی بگذرد و به حقیقت وجود خود که فراتر از زمان و مکان است، پی ببرد. شاعر از دل میخواهد که از جهان نیک و بد جدا شود و به وحدت برسد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات انتزاعی مانند «ازل»، «ابد» و «وحدت» برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
فصل ۲۹
چنانکه عاشق را ذکر دنیا و آخرت فرو میباید گذاشت نظر سر هم از ازل و ابد بر میباید داشت زیرا که ازل عبارت از اول زمانست و ابد اشارت بآخر زمانست و همت عاشق ماوراء زمانست. ای برادر آن بهتر که عاشق روی دل بحقیقت وجود خود آرد و بیقین داند که حقیقت وجود او زمانی و مکانی نیست و پیوسته با خود میگوید:
۱
ای دل ز جهان نیک و بد بیرون شو
وز عالم بیخوان تو خود بیرون شو ۲
خواهی که ز وحدتش تو آگاه شوی
بگذار ازل پس ز ابد بیرون شو ۳
ای دل ز جهان نیک و بد بیرون شو
وز عالم بیخوان تو خود بیرون شو ۲
خواهی که ز وحدتش تو آگاه شوی
بگذار ازل پس ز ابد بیرون شو ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:فصل ۲۸
گوهر بعدی:فصل ۳۰
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.