خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
میرزا محمد رفیع نویسنده کتاب 'ابواب الجنان' و معاصر سلطان حسین صفوی بود. او به موعظه مردم می‌پرداخت و در اوایل حکومت سلطان حسین درگذشت. وی همچنین شاعر بود و دو بیت از اشعارش در متن ذکر شده است.
محتوا شامل اطلاعات تاریخی و ادبی است که برای درک بهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین اشعار موجود ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
بخش ۱۰۱ - واعظ قزوینی
اسمش میرزا محمد رفیع و در فضیلت پایهٔ قدرش منیع. کتاب مستطاب ابواب الجنان از اوست. الحق هر بابی از ابواب ابواب الجنانش بابی از ابواب الجنان. معاصر سلطان حسین صفوی بود و خلق را موعظه می‌نمود. در اوایل جلوس سلطان مذکور مرحوم ومغفور شد. شعر هم می‌گفت. ایندو بیت از او نوشته می‌شود:
۱
از هیچ کس بجز دو زبانی ندیده‌ام
خلق زمانه را همه گویی زبان یکی است ۲
دور و دراز شد سفر بی خودی مرا
گویا به بوی زلف تو از هوش رفته‌ام ۳
از هیچ کس بجز دو زبانی ندیده‌ام
خلق زمانه را همه گویی زبان یکی است ۲
دور و دراز شد سفر بی خودی مرا
گویا به بوی زلف تو از هوش رفته‌ام ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۰۰ - والهٔ بروجردی
گوهر بعدی:بخش ۱۰۲ - واحد تبریزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
