خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شمس الدین عبداللّه دانشمندی بود که در علوم عقلی و نقلی تبحر داشت. شاگردانی مانند حافظ شیرازی، شیخ علی کلا، و قوام الدین ابواسحق نزد او تحصیل کردند. سلطان محمد مظفر به او ارادت داشت. او در سال 772 درگذشت و یک رباعی از او به یادگار مانده است که بر ناپایداری دنیا تأکید دارد.
محتوا شامل مفاهیم فلسفی و ادبی است که برای درک عمیقتر، به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین اشاره به شخصیتهای تاریخی مانند حافظ ممکن است برای گروههای سنی پایینتر چالشبرانگیز باشد.
بخش ۵۲ - شمس شیرازی
اسمش شمس الدین عبداللّه. از علوم عقلی و نقلی آگاه بود. خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی و شیخ علی کلا و قوام الدین ابواسحق از تلامذهٔ او، و در خدمتش اکتساب علوم نمودهاند. سلطان محمد مظفر به وی ارادت داشته. غرض، از اکابر فضلا و حکماست. وفاتش در سنهٔ ۷۷۲ اتفاق افتاد. این رباعی تبرّکاً از او نوشته میشود:
۱
در دولت و محنت جهان هست زوال
دُرّ صاف تو گر دُرد در افکنده منال ۲
خوش باش و زمان به کام یاران گذران
زیرا که نماند این جهان بر یک حال ۳
در دولت و محنت جهان هست زوال
دُرّ صاف تو گر دُرد در افکنده منال ۲
خوش باش و زمان به کام یاران گذران
زیرا که نماند این جهان بر یک حال ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۵۱ - شوکت بخارایی
گوهر بعدی:بخش ۵۳ - شرف اصفهانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.