خلاصه و ردهبندی سنی
16+
سالکی با نفس پاک و دور از هوس، شعری سروده که در آن بیان میکند عمری را در صومعهٔ شیخ گذرانده، اما جز غیبت رندان، کرامتی نشنیده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتقادی است که ممکن است برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی داشته باشد.
بخش ۱۴۶ - مراد قزوینی
سالکی صاحب نفس و فقیری پاک از هوس بوده. این شعر از اوست:
۱
عمری به در صومعهٔ شیخ نشستیم
جز غیبت رندان نشنیدیم کرامت ۲
عمری به در صومعهٔ شیخ نشستیم
جز غیبت رندان نشنیدیم کرامت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۴۵ - محمد مازندرانی قُدِّسَ سِرُّهُ
گوهر بعدی:بخش ۱۴۷ - محمد دهلوی عَلَیهِ الرحّمةُ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.