خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره یکی از مشایخ و عرفای بزرگ است که در طریقت مقامات بلندی داشت و به تربیت طالبان می‌پرداخت. اطلاعات بیشتری از احوالات او در دسترس نیست. دو بیت شعر از او نقل شده که مضامین عشق، رنج، و سوختن در راه عشق را بیان می‌کنند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و شعری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، مضامین عمیق عشق و رنج ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.
بخش ۱۲۶ - قیری بغدادی
از مشایخ کرام و افاضل عالی مقام و در طریقت صاحب مقامات عظام بوده و طالبان را تربیت می‌نمود. زیاده بر این از حالاتش اطلاعی حاصل نگردید. از اوست:
۱
عشق آمد و خاک محنتم بر سر ریخت
وز برق بلا به خرمنم اخگر ریخت ۲
خون در رگ و ریشهٔ دلم سوخت چنان
کز دیده به جای اشک خاکستر ریخت ۳
٭٭٭ ۴
عشق آمدو آتشی به جانم افروخت
پروانه صفت سوز و گدازم آموخت ۵
خاکستر من اگر به دوزخ ریزند
دوزخ داند چگونه می‌باید سوخت ۶
عشق آمد و خاک محنتم بر سر ریخت
وز برق بلا به خرمنم اخگر ریخت ۲
خون در رگ و ریشهٔ دلم سوخت چنان
کز دیده به جای اشک خاکستر ریخت ۳
٭٭٭ ۴
عشق آمدو آتشی به جانم افروخت
پروانه صفت سوز و گدازم آموخت ۵
خاکستر من اگر به دوزخ ریزند
دوزخ داند چگونه می‌باید سوخت ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۲۵ - قادری هندوستانی
گوهر بعدی:بخش ۱۲۷ - قطب جامی قُدِّسَ سِرُّهُ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
