خواجه قطب الدین بختیار از بزرگان عرفان و از اعضای سلسله چشتیه بود که به خواجه معین الدین حسن سجزی چشتی ارادت داشت. شیخ فرید الدین شکرگنج دهلوی تحت تعلیم او بود. دلیل لقب "کاکی" او دریافت روزانه نان خشک (کاک) از عالم غیب در دوران ریاضت بود. حتی پس از مرگش، در مزارش که در سه فرسنگی دهلی قرار دارد، به زائرین نان داده می‌شود. از او اشعاری عرفانی نیز به جای مانده است.
متن شامل مفاهیم عرفانی و اصطلاحات تخصصی است که برای درک عمیق‌تر آن، مخاطب نیاز به دانش پایه‌ای در زمینه تصوف و ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ریاضت و مجاهده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
بخش ۱۲۳ - قطب اوشی کاکی عَلَیهِ الرّحمةُ
من به چندین آشنایی می‌خورم خونِ جگر
آشنا را حال چون این وای بر بیگانه‌ای ۲
قطبِ مسکین گر گناهی می‌کند عیبش مکن
دور نبود گر گناهی می‌کند دیوانه‌ای ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
