شیخ عزیزالدین نسفی از عارفان و محققان برجسته و مرید شیخ سعدالدین حموی بود. او معاصر با سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه بوده و آثاری مانند «منازل السائرین»، «مقصود الاقصی»، «کشف الحقایق» و «اصول و فروع» از اوست. شیخ سعدالدین حموی اشاره کرده که اسرار پنهان‌شده در آثارش، توسط نسفی در «کشف الحقایق» آشکار شده است. نسفی در سال 616 هجری در ابرقو درگذشت و گاهی شعر نیز می‌سرود، مانند رباعی مندرج در متن.
محتوا شامل اطلاعات تاریخی و عرفانی است که برای درک عمیق‌تر، نیاز به آشنایی با مفاهیم فلسفی و ادبی دارد. همچنین، رباعی موجود حاوی مضامین عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
بخش ۱۰۱ - عزیز نسفی قُدِّسَ سِرُّه
رباعی ۲
کس در کفِ ایّام چو من خوار مباد
محنت زده و غریب و غمخوار مباد ۳
نه روز و نه روزگار و نه یار و نه آل
کافر به چنین درد گرفتار مباد ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
