متن دربارهٔ شمس‌الدین محمد سگزی، دانشمند و نویسندهٔ سیستانی است که به دلیل اصل و نسبش به سگزی معروف است. او از بزرگان زمان خود بود و کتاب‌هایی مانند «مجمع البحرین» تألیف کرد. معاصر با ملک تاج‌الدین بود و در مواعظ و تربیت شاگردان مهارت داشت. دو رباعی از او نقل شده است: یکی نصیحت به ملک تاج‌الدین و دیگری بیان‌کنندهٔ مفاهیم عرفانی و اخلاقی.
محتوا شامل مفاهیم تاریخی، ادبی و عرفانی است که برای درک عمیق‌تر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، رباعی‌های نقل‌شده دارای مضامین اخلاقی و پیچیدگی‌های زبانی هستند که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
بخش ۸۴ - شمس سیستانی علیه الرّحمة
رباعی ۲
شاها باید کز تو دلی کم شکند
لطف تو هزار لشکر غم شکند ۳
اندیشه به کاردار و کاندر سحری
یک آه هزار ملک درهم شکند ۴
٭٭٭ ۵
این قطرهٔ خون سیه قلب لقب
گفتا که منم محرم اسرار طلب ۶
غم گفت که در خون کشمش اول بار
تا هر قلبی به لاف بگشاید لب ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
