خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن دربارهٔ فردی از نائین است که محقق، عارف، عاشق، و صاحب علوم معنوی و صوری بوده و در دورهٔ صفویه می‌زیسته. رباعی منسوب به او، گروهی را که با ظاهر مذهبی اما با رفتار نادرست (مانند گرگ در لباس میش) از اسلام دور شده‌اند، مورد انتقاد قرار می‌دهد.
متن حاوی مفاهیم عرفانی و انتقادی است که برای درک عمیق‌تر نیاز به بلوغ فکری و آگاهی تاریخی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «گرگ در لباس میش» ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
بخش ۶۷ - رفیعای نابینی رحمة اللّه
اصلش از قصبهٔ نائین و خود از محققین. عارفی آگاه، عاشقی صاحب پایگاه، صاحب علوم معنوی و صوری و مظهر تجلیات آثاری و نوری طالب مشاهده. معاصر صفویه بوده است. این رباعی از او نوشته می‌شود:
۱
این قوم که در پناه ریش آمده‌اند
گرگند که در لباس میش آمده‌اند ۲
برگشته ز اسلام و به خویش آمده‌اند
پس رفته و در گمان که پیش آمده‌اند ۳
این قوم که در پناه ریش آمده‌اند
گرگند که در لباس میش آمده‌اند ۲
برگشته ز اسلام و به خویش آمده‌اند
پس رفته و در گمان که پیش آمده‌اند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۶۶ - رایج هندوستانی
گوهر بعدی:بخش ۶۸ - زرکوب تبریزی قُدِّسَ سِرُّه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
