این متن دربارهٔ یکی از بزرگان خوارزم به نام شیخ ابوالفتح است که به دلیل اخلاق نیکو به 'فرشتهٔ روی زمین' معروف بود. او از مریدان شیخ نجم الدین کبری و استاد مولانا حسین بن حسن خوارزمی (صاحب شرح مثنوی) بوده است. همچنین، اشاره شده که مولوی (جلال الدین محمد رومی) به ظهور او خبر داده است. از آثار او رسالهٔ 'کنز الجواهر' و چند رباعی با مضامین عرفانی و فلسفی باقی مانده است. وفات او در سال 835 هجری قمری رخ داده است.
متن شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی پیچیده‌ای است که برای درک عمیق‌تر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفان و فلسفه دارد. همچنین، برخی از رباعیات ممکن است برای خوانندگان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
بخش ۱۵ - ابوالوفای خوارزمی
رباعی ۲
در سینه کسی که درد پنهانش نیست
چون زنده نماید او دل و جانش نیست ۳
رو درد طلب که علت بی دردی
دردیست که هیچگونه درمانش نیست ۴
٭٭٭ ۵
چون بعض ظهورات حق آمد باطل
پس منکر باطل نبود جز جاهل ۶
در کل وجود هر که جز حق بیند
باشد ز حقیقة الحقایق غافل ۷
٭٭٭ ۸
من از تو جدا نبوده‌ام تا بودم
این است دلیل اختر مسعودم ۹
در ذات تو ناپدیدم ار معدودم
در نور تو ظاهرم اگر موجودم ۱۰
٭٭٭ ۱۱
در مذهب آنکه عقل او هست تمام
هستی‌ها را جز به عدم نیست قیام ۱۲
تا نیست نگردی نشوی هست از آنک
هستی است که نیستی نهادندش نام ۱۳
٭٭٭ ۱۴
بد کردم و اعتذار بدتر ز گناه
زیرا که درین هست سه دعوی تباه ۱۵
دعوی وجود و دعوی قوة و فعل
لاحول و لاقوة الا باللّه ۱۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
