شماره ۲۳۰ - مگذار که از حسرت دیدار بمیرم

مگذار که از حسرت دیدار بمیرم
بردار ز رخ پرده و مگذار بمیرم ۱

صد جان طلبم بهر نثارت که چو آیی
پیش تو نه یکبار که صد بار بمیرم ۲

خو کرده ام از بس به گرانباری دردت
گردم گر از این درد سبکبار بمیرم ۳

مرگست علاج من بیچاره طبیبا
از چاره ی من بگذر و بگذار بمیرم ۴

تا باز شوم زنده ز یمن قدم یار
آن به که روم در قدم یار بمیرم ۵

زارم بکش ای یار و مکن این همه آزار
گر هست مرادت که من زار بمیرم ۶

شد پیشه ی من عشق رفیق اول و آخر
یارب چو بمیرم به همین کار بمیرم ۷