این شعر عاشقانه و عرفانی، رنج‌ها و آرزوهای عاشقان را در راه عشق الهی توصیف می‌کند. عاشقان با وجود دردها و جراحات، در عشق به معشوق (که می‌تواند خدا یا معشوق زمینی باشد) به آرامش می‌رسند. شعر از مفاهیمی مانند عشق، فداکاری، جستجوی حقیقت، و وصال معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند «خضر»، «کعبه»، و «سلطان محبت» به عمق این مفاهیم می‌پردازد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات مورد استفاده نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارند که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.
شماره ۲۲۴ - ای ز دردت عاشقان خسته درمان یافته
وز جراحتهای تو دل راحت جان یافته ۱
خازن حسن از سویدای دل سودائیان
از برای گنج عشقت کنج ویران یافته ۲
آرزومندان دیدار تو از سیلاب اشگ
کشتی هستی خود در موج طوفان یافته ۳
وقت دیدارت که آن میقات عید اکبر است
تیغ عشق تو ز جان خسته قربان یافته ۴
خضر در ظلمات عمری جست آب زندگی
عاشقان از خاک کویت آب حیوان یافته ۵
قاصدان کعبه کوی تو در وادی شوق
سندس و استبرق از خار مغیلان یافته ۶
گشته سلطان اقالیم محبت چون حسین
هر که از دیوان عشق دوست فرمان یافته ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
