شماره ۱۶۴ - گر چه از دست غمت حال پریشان دارم

گر چه از دست غمت حال پریشان دارم
نکنم ترک غم عشق تو تا جان دارم ۱

جان چه باشد که از او دل نتوانم برداشت
من که در سر هوس صحبت جانان دارم ۲

از مقیمان مقام سر کویت چو شدم
کافرم گر هوس روضه رضوان دارم ۳

این همه شور من از شکر شیرین تو است
وین همه گریه از آن پسته خندان دارم ۴

بادم سرد و رخ زرد و دل غم پرورد
نتوانم که دمی درد تو پنهان دارم ۵

ماجرای دل من دیده بمردم بنمود
زان شکایت همه از دیده گریان دارم ۶

از خیالت شب دوشینه شکایت کردم
که طبیبی ز تو من حال پریشان دارم ۷

بکرشمه نظری کرد بسوی من و گفت
تو کدامی که چو تو خسته فراوان دارم ۸

روی بنما و بدان قامت رعنا بخرام
که هوای سمن و سرو خرامان دارم ۹

کم مبادا نفسی درد تو از جان حسین
که من خسته هم از درد تو درمان دارم ۱۰