شماره ۱۵۱ - چو قدر دلبر و آداب عشق ما دانیم

چو قدر دلبر و آداب عشق ما دانیم
بیا که روی تو بینیم و جان برافشانیم ۱

جمال صورت جان بر در تو تا دیدیم
در آن کمال که صورت نگاشت حیرانیم ۲

ورای حسن ترا دلفریبی و ناز است
که ما بجان و دل ای دوست طالب آنیم ۳

اگر چه سوخته آتش فراق توایم
به یمن وصل تو از هجر داد بستانیم ۴

به تحفه گر ز درت آورد صبا گردی
به خاکپای تو کو را بدیده بنشانیم ۵

هدایتی چو ز کشاف هیچ کشف نگشت
کنون بمکتب عشق تو تخته میخوانیم ۶

از آنزمان که غلام کمینه تو شدیم
حسین وار در اقلیم عشق سلطانیم ۷