شماره ۶۴ - چو اهل دل بطواف تو عزم ره سازند

چو اهل دل بطواف تو عزم ره سازند
براق عشق ز میدان جان برون تازند ۱

چو بر بساط نشینند پاکبازانت
بضربه ای دو جهان را تمام دربازند ۲

ببوی چون تو گلی بلبلان چو سرمستند
بسوی گلشن جنت نظر نیندازند ۳

ملک بغاشیه داری خویش نپسندند
چو بر فلک علم عشق تو برافرازند ۴

حذر ز آتش دوزخ نباشد ایشانرا
که سالهاست که با سوز عشق میسازند ۵

ز شاهی دو جهان چون حسین آزادند
ولی به بندگی درگه تو مینازند ۶