بخش ۱۰۹ - در بیان آنک نقض عهد و توبه موجب بلا بود بلک موجب مسخ است چنانک در حق اصحاب سبت و در حق اصحاب مایدهٔ عیسی و جعل منهم القردة و الخنازیر و اندرین امت مسخ دل باشد و به قیامت تن را صورت دل دهند نعوذ بالله

نَقْضِ میثاق و شِکَستِ توبه‌ها
موجِبِ لَعْنَت شود در اِنْتِها ۱

نَقْضِ توبه وْ عَهْدِ آن اَصْحابِ سَبْت
موجِبِ مَسْخ آمد و اِهْلاک و مَقْت ۲

پَس خدا آن قوم را بوزینه کرد
چون که عَهْدِ حَقْ شِکَسْتَند از نَبَرد ۳

اَنْدَرین اُمَّت نَبُد نَسْخِ بَدَن
لیکْ مَسْخِ دل بُوَد ای بوالْفِطَن ۴

چون دلِ بوزینه گردد آن دِلَش
از دلِ بوزینه شُد خوار آن گِلَش ۵

گَر هُنر بودی دِلَش را زِ اخْتیار
خوار کِی بودی زِ صورتْ آن حِمار‌؟ ۶

آن سگِ اَصْحابْ خوش بُد سیرَتَش
هیچ بودش مَنْقَصَت زان صورتَش‌؟ ۷

مَسْخِ ظاهِر بود اَهْلِ سَبْت را
تا بِبینَد خَلْقْ ظاهِر کَبْت را ۸

از رَهِ سِرْ صد هزارانِ دِگَر
گشته از توبه شِکَسْتن خوک و خَر ۹