این شعر به مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی مانند گذر از دنیای مادی، جستجوی حقیقت، آزادی روح از قیدوبندهای دنیوی، و رسیدن به معرفت و تجلی الهی میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد تا از تعلقات دنیوی مانند تن، خانواده و ثروت گذر کند و به سمت حقیقت و معرفت حرکت نماید. همچنین، بر اهمیت خلوتگزینی، پاکسازی دل و تلاش برای رسیدن به معرفت تأکید دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۲۸ - گر سوی ملک عدم باز بیابی راهی
شاید از سر وجودت بدهند آگاهی ۱
تو گر از چاه طبیعت بدر آئی بیرون
یوسف مملکت مصری و صاحب جاهی ۲
در ره مصر حقیقت که هزاران خطر است
نیست چون چاه طبیعت به حقیقت چاهی ۳
تا به زندان تن و بند زن و فرزندی
تو و آزادگی از ماه بود تا ماهی ۴
کنج خلوت بطلب گنج تجلی یابی
دولت معرفت از فقر بجو، نز شاهی ۵
زنگ دل را به یکی قطرۀ اشگی بزدای
بصفا کوش اگر جام جهان بین خواهی ۶
چشمۀ آب بقا در خور اسکندر نیست
همتی کن که کند خضر ترا همراهی ۷
روی در شاهد هستی کن و چون شمع بسوز
ورنه گر کوه شوی باز نیرزی کاهی ۸
مفتقر بندۀ درگاه ولایت شو و بس
نیست در ملک حقیقت به از این درگاهی ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.