شاعر در این متن از بیتوجهی معشوق به عاشق شکایت میکند و از رنجهای عشق و دوری مینالد. او از تندخویی و بیمهری معشوق گلایه کرده و بیان میکند که با وجود فداکاریهایش، معشوق به او توجهی ندارد. شاعر همچنین از طولانی بودن شب فراق و دشواریهای راه عشق سخن میگوید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و شکایت از معشوق ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۲۳ - صنما بجان نثاران ز چه رو نظر نداری
ز رسوم دلبری هیچ مگر خبر نداری ۱
سر ما و شور عشقت، دل ما و نور عشقت
خبر از ظهور عشقت چکینم اگر نداری ۲
عجب است تند خوئی ز توایکه خوبروئی
تو مگر بدین نکوئی هنر دگر نداری ۳
جگرم ز آتش عشق کباب شد ولیکن
تو ز ناز و کبریائی هوس جگر نداری ۴
سر عاشقان ز سودای تو بر بدن گران است
تو ز بسکه سر گرانی نظری بسر نداری ۵
بدر تو سر سپردم به امید سرپرستی
تو چرا تفقدی از من در بدر نداری ۶
چه غبار راه، سر گرد شدم بگرد کویت
چه نسیم در گذشتی و به من گذر نداری ۷
شب غم دراز و از دامن دوست دست کوته
چه شب است ای شب تیره مگر سحر نداری ۸
ره عشق مفتقر می طلبد تن بلاکش
تو به این شکستگی طاقت این سفر نداری ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.