شاعر در این متن از عشق نافرجام، رنجهای عاشقی، و ناکامیهای خود میگوید. او از بخت بد، رقیبان، و درمانناپذیری درد عشق شکایت دارد و خود را گرفتار ظلم روزگار و ادیبان سالوسپیشه میداند. در نهایت، عشق را با اشاره به لیلی و مجنون ستوده و از بینصیبی خود در این راه سخن میگوید.
متن حاوی مضامین عاشقانهای است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند رنج عشق، ناکامی، و انتقاد از ادیبان ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۹۱ - ز شور عشق تو گر ز عندلیبان شدم
ولی گرفتار بیداد رقیبان شدم ۱
پس از زمانی مدید جامۀ تقوی درید
زبسکه با بخت خویش دست و گریبان شدم ۲
چه صبح روشن اگر شهرۀ شهرم ولی
ز طالع تیره چون بخت غریبان شدم ۳
اگر نزد دانۀ خال تو راه خیال
ولی بدام قریب دلفریبان شدم ۴
در آرزوی تو عمر به بی نصیبی گذشت
نصیبم آن شد که من ز بی نصیبان شدم ۵
علاج درد من از طبیب حاذق مپرس
که من بدین حالت از دست طبیبان شدم ۶
برای لیلی طلب، شیوۀ مجنون خوش است
چرا که سرگشتۀ وضع لبیبان شدم ۷
ادب توقع مکن مفتقر از عاشقان
که من گرفتار سالوس ادیبان شدم ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.