این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد فراق و اشتیاق به معشوق است. شاعر از گذر عمر بیثمر بدون حضور معشوق شکایت دارد و از عشق و وفاداری خود میگوید. او از رنجهای عشق و ناامیدیهایش سخن میگوید و در نهایت، آرزوی وصال و آرامش را دارد.
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸۶ - ای از خط تو سبز لب جویبار عمر
وز غنچۀ تو خرم و خندان بهار عمر ۱
ای در محیط کون و مکان نقطۀ بسیط
رحمی که شد ز دائره بیرون مدار عمر ۲
داغم من از فراغ تو از فرق تا قدم
ای جلوۀ تو شمع دل لاله زار عمر ۳
در چین طرۀ تو چه آهو دلم فتاد
بی خود نگشته تیره چنین روزگار عمر ۴
دیدم بسی جفا پس از اندیشۀ وفا
با سست عهدی تو چه سخت است کار عمر ۵
عمری که بی تو در گذرد سودمند نیست
بی خدمت تو بار گرانی است بار عمر ۶
از حد گذشت شوق دل بی قرار من
دارم دگر چگونه امید قرار عمر ۷
عمری گذشت دیده به راه تو دوختیم
کامی نیافتیم در این رهگذار عمر ۸
ای خضر جان مفتقر تشنه کام سوخت
ارزانی تو جام می خوشگوار عمر ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.