شماره ۷۰ - سر غنچه در گریبان، دل لاله داغ دارد

سر غنچه در گریبان، دل لاله داغ دارد
زانو و شور قمری که به باغ و راغ دارد ۱

عجب از دل تو جانا که به حال ما نسوزد
چه دلیست خام کز سوخته ای فراغ دارد ۲

تو قرین یاری از سوختگان خبر نداری
دل بی غم از دل غمزده کی سراغ دارد ۳

دلم از غم تو تاریک تر از شب فراقست
بدو دیده در رهت منتظر و چراغ دارد ۴

ز گل رخ تو تا بلبل نطق من جدا شد
نه سر غزل سرائی نه هوای باغ دارد ۵

شرری مرا بجانست که در بیان نگنجد
چکند رسول دل معذرت از بلاغ دارد ۶

خیر درون ما را ز لبان تشنگان جو
نه از آنکه از می ناب بکف ایاغ دارد ۷

که برد تمتع از منطق طوطی شکرخا
که همی ز ابلهی گوش به سوی زاغ دارد ۸

تو پری اگر دمی از در مفتقر در آئی
بگریزد از تو آن دیو که در دماغ دارد ۹