شاعر در این متن از عشق و غم ناشی از آن سخن میگوید. او تمام وجود خود را وقف عشق کرده و از دنیای بیرون چشم پوشیده است. غم عشق چنان در سینهاش جای گرفته که آن را به کوه سینا تشبیه میکند. از همان آغاز، دفتر عشق او با درد و رنج آغاز شده و او همه چیز، حتی دل و دین خود را در راه این عشق فدا کرده است. در حالی که دیگران به آرامش دل خوش هستند، او فقیر و سوختهدل است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، مضامین غم و فداکاری در عشق نیاز به بلوغ فکری دارد تا بتوان آن را به درستی درک کرد.
شماره ۲۹ - تا گوهر عشق اندوخته ام
چشم از همه عالم دوخته ام ۱
تا با غم عشق تو ساخته ام
همواره سراپا سوخته ام ۲
تا سینۀ من سینای غم است
چون نخلۀ طور افروخته ام ۳
از دفتر عشق تو روز نخست
دیباچۀ غم آموخته ام ۴
با شور غمت سودا زده ام
نقد دل و دین بفروخته ام ۵
هرکس بدل آرامی دلشاد
من مفتقر دل سوخته ام ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.