خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد فراق و اشتیاق به معشوق است. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند داغ، لاله، نور چراغ، و بادهی شوق، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق بیان میکند. او از فراق و دوری معشوق رنج میبرد و این دوری را حتی از جدایی تن و جان سختتر میداند. در نهایت، شعر با اشاره به نامهی شوق و رسالت عشق به پایان میرسد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۳ - ای داغ تو لالۀ باغ دلم
ای داغ تو لالۀ باغ دلم
وی سوز تو نور چراغ دلم ۱
ای ترا ز لطف تو گلشن جان
وی تازه ز قهر تو داغ دلم ۲
سرگشتۀ کوی تو شد دل من
هرگز نروی بسراغ دلم ۳
امید که هیچ مباد تهی
از بادۀ شوق ایاغ دلم ۴
حقا که فراق تن و جانم
خوشتر باشد ز فراغ دلم ۵
این نامۀ شوق از مفتقر است
یعنی که رسول بلاغ دلم ۶
وی سوز تو نور چراغ دلم ۱
ای ترا ز لطف تو گلشن جان
وی تازه ز قهر تو داغ دلم ۲
سرگشتۀ کوی تو شد دل من
هرگز نروی بسراغ دلم ۳
امید که هیچ مباد تهی
از بادۀ شوق ایاغ دلم ۴
حقا که فراق تن و جانم
خوشتر باشد ز فراغ دلم ۵
این نامۀ شوق از مفتقر است
یعنی که رسول بلاغ دلم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - ای تاب و توانم را برده
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - رسوای زمانه «زبانم» کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.