خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به موضوع عشق و اهمیت آن در تمایز بین انسان و موجودات دیگر می‌پردازد. شاعر عشق را نشانه‌ای از انسانیت و عاملی برای ارتقای روحی می‌داند و از ارباب کمال و فلک الافلاک سخن می‌گوید. همچنین، او از دوری از حقیقت و طریقت در زندگی مادی انتقاد می‌کند و در پایان، به عشق و ستایش معشوق می‌پردازد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۹ - تا نخل امیدم را تو بری
تا نخل امیدم را تو بری
شیرین تر از این نبود ثمری ۱
اندر نظر ارباب کمال
حاشا که چه عشق بود هنری ۲
در منطقه اش فلک الافلاک
نبود جز حلقۀ مختصری ۳
عشق است نشانۀ انسانی
عشق اشت ممیز دیو و پری ۴
تا در طلب آب و علفی
حیوانی و در شکل بشری ۵
از خط طریقت دوراستی
وز علم و حقیقت بی خبری ۶
ای ماه جهان افروز بکن
بر بام سیه رویان گذری ۷
من مشتری تو و مفتقرم
خو کرده چه زهره بنغمه گری ۸
شیرین تر از این نبود ثمری ۱
اندر نظر ارباب کمال
حاشا که چه عشق بود هنری ۲
در منطقه اش فلک الافلاک
نبود جز حلقۀ مختصری ۳
عشق است نشانۀ انسانی
عشق اشت ممیز دیو و پری ۴
تا در طلب آب و علفی
حیوانی و در شکل بشری ۵
از خط طریقت دوراستی
وز علم و حقیقت بی خبری ۶
ای ماه جهان افروز بکن
بر بام سیه رویان گذری ۷
من مشتری تو و مفتقرم
خو کرده چه زهره بنغمه گری ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸ - ای بستۀ بند هوی و هوس
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - هر کس که بعهد وفا نکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
