این متن به موضوع مرگ و زندگی میپردازد و دیدگاههای مختلفی را دربارهی ارزش زندگی و مرگ بیان میکند. برخی معتقدند که زندگی بدون مرگ بیمعناست و برخی دیگر مرگ را پایان زندگی میدانند. متن همچنین به مفهوم حسرت و رهایی از دنیای مادی اشاره میکند و از زندگی معنوی و حقیقی سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
بخش ۷۲ - جواب آن مغفل کی گفته است کی خوش بودی این جهان اگر مرگ نبودی وخوش بودی ملک دنیا اگر زوالش نبودی و علی هذه الوتیرة من الفشارات
گَر نبودی پایِ مرگْ اَنْدَر میان ۱
آن دِگَر گفت اَرْ نبودی مرگْ هیچ
کَهْ نَیَرزیدی جهانِ پیچْپیچ ۲
خَرمَنی بودی به دشتْ اَفْراشته
مُهْمَل و ناکوفْته بُگْذاشته ۳
مرگ را تو زندگی پِنْداشتی
تُخْم را در شوره خاکی کاشتی ۴
عقلِ کاذب هست خود مَعْکوسبین
زندگی را مرگ بینَد ای غَبین ۵
ای خدا بِنْمایْ تو هر چیز را
آن چُنان که هست در خُدْعهسَرا ۶
هیچ مُرده نیست پُر حَسْرت زِ مرگ
حَسرتَش آن است کِشْ کَم بود بَرگ ۷
وَرْنه از چاهی به صَحرا اوفْتاد
در میانِ دولت و عیش و گُشاد ۸
زین مَقامِ ماتَم و نَنْگینْ مُناخ
نَقْل اُفْتادَش به صَحرایِ فَراخ ۹
مَقْعَدِ صِدْقی نه ایوانِ دُروغ
بادهٔ خاصی نه مَستییی زِ دوغ ۱۰
مَقْعَدِ صِدْق و جَلیسَش حَق شُده
رَسته زین آب و گِلِ آتشکَده ۱۱
وَرْ نکردی زندگانیّ مُنیر
یک دو دَم ماندهست مَردانه بِمیر ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.