شمارهٔ ۲ - فی رثاء الامام موسی الکاظم علیه السلام

عمری ار موسی کاظم ز جفا مسجون بود
در صدف گوهر بحر عظمت مکنون بود ۱

مظهر غیب مصون بود و حجاب ازلی
اسم اعظم ز نخست از همه کس مخزون بود ۲

ماه کنعان بُد و شد گاه تنزل در چاه
یا که زندان شکم ماهی و او ذوالنون بود ۳

کاظم الغیظ که با صبر و شکیبائی او
صبر ایوب چه یک قطره که با جیحون بود ۴

پرتوی بود که تابید از این نور جمال
آن تجلی که دل موسی از او مفتون بود ۵

پور عمران نکشید آنچه که موسی ز رشید
ظلم فرعون نه همچون ستم هارون بود ۶

پای در سلسله سر سلسلۀ عشق نهاد
لیلی حسن ازل را ز ازل مفتون بود ۷

سندی ار زهر ستم ریخت بکامش چه عجب
تلخی کام وی از تلخی زهر افزون بود ۸

از رطب سوخته موسی چه ز انگور رضا
نخل وحدت ثمرش میوۀ گوناگون بود ۹

کس ندانست در آن حال که حالش چون گشت
غمگسار وی و غمپرور وی، بیچون بود ۱۰

گر بمطموره غریبانه بجانان جان داد
دل بیگانه و خویش از غم او پر خون بود ۱۱

شحنۀ شهر اگر شهره نمودش چون مهر
لیک از بار غمش فُلک فلک مشحون بود ۱۲