شمارهٔ ۷ - ایضاً فی رثائه علیه السلام عن لسان امه

دل ناتوان لیلی ز غم تو می گدازد
چکند اگر نسوزد چکند اگر نسازد ۱

تو سوار روی نی مادر دل کبابت از پی
نه عجب اگر که در پای نی تو سر ببازد ۲

تو اگرچه سر بلندی نظری بزیر پا کن
که نظر بزیردستان به بزرگ می برازد ۳

تو همای دولتی سایه فکن بر این ضعیفان
که بزیر سایه ات سرو بلند سر فرازد ۴

تو سوار یکه تازی به پیادگان مدارا
که پیاده را نشاید ز پی سواره تازد ۵

من اگر ز غم بمیرم ز سرت نظر نگیرم
که بچون تو نازنینی دل عالمی ببازد ۶

چه شود اگر نوازش کنی از نیازمندان
چه نی تو بند بندم ز غم تو می نوازد ۷