متن فوق داستان قوم یونس را روایت می‌کند که با وقوع بلا و عذاب الهی مواجه شدند. ابری پر از آتش و برق از آسمان جدا شد و باعث ترس و وحشت مردم شد. آنها از خانه‌های خود بیرون آمدند و به صحرا رفتند، در حالی که مادران فرزندان خود را رها کردند و همه به ناله و فریاد پرداختند. پس از تضرع و نومیدی، رحمت الهی شامل حال آنها شد و ابر عذاب از بین رفت. متن به اهمیت تضرع و امید به رحمت الهی اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
بخش ۶۶ - قصهٔ قوم یونس علیه‌السلام بیان و برهان آنست کی تضرع و زاری دافع بلای آسمانیست و حق تعالی فاعل مختارست پس تضرع و تعظیم پیش او مفید باشد و فلاسفه گویند فاعل به طبع است و بعلت نه مختار پر تضرع طبع را نگرداند
ابرِ پُر آتشْ جُدا شُد از سَما ۱
بَرق می‌اَنْداخت می‌سوزید سنگ
ابرْ می‌غُرّید رُخ می‌ریخت رَنگ ۲
جُملگان بر بام‌ها بودند شب
که پَدید آمد زِ بالا آن کُرَب ۳
جُملگان از بام‌ها زیر آمدند
سَر بِرِهنه جانِبِ صَحرا شُدند ۴
مادرانْ بَچْگان بُرون اَنْداختند
تا همه ناله وْ نَفیر اَفْراختند ۵
از نمازِ شام تا وَقتِ سَحَر
خاک می‌کردند بر سَر آن نَفَر ۶
جُملگی آوازها بِگْرفته شُد
رَحْم آمد بر سَرِ آن قَوْمِ لُد ۷
بَعدِ نومیدیّ و آهِ ناشِکِفت
اندک‌اندک ابر وا گشتن گرفت ۸
قِصّهٔ یونُس درازاست و عَریض
وَقتِ خاک است و حَدیثِ مُسْتَفیض ۹
چون تَضَرُّع را بَرِ حَقْ قَدْرهاست
وان بَها کان جاست زاری را کجاست؟ ۱۰
هین امید اکنون میان را چُست بَند
خیز ای گِریَنده و دایم بِخَند ۱۱
که بَرابَر می‌نَهَد شاهِ مَجید
اشک را در فَضْلْ با خونِ شهید ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
