این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعارههای عمیق، به موضوعات مختلفی مانند نور و ظلمت، عروج و سقوط، شادی و غم، و مفاهیم عرفانی و دینی میپردازد. شاعر از نمادهایی مانند شمع، نور، شراب، و کتابهای آسمانی برای بیان حالات مختلف روحانی و انسانی استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای خوانندگان جوان نامفهوم یا سنگین باشد.
شمارهٔ ۸ - بندهای متفرقه
یا در تنور آیۀ الله نور بود ۱
گاهی باوج نیزه گهی در حضیض خاک
در غایت خفاء و کمال ظهور بود ۲
گاهی مدار دائرۀ سوز و ساز شد
گاهی چه نقطه مرکز شور نشور بود ۳
یا شمع جمع انجمن آه و ناله شد
یا شاهد بساط نشاط و سرور بود ۴
گاهی چه نقطه بر در سر حلقۀ فساد
رأس الفخار بر در رأس الفجور بود ۵
آخر به بزم بادۀ مست غرور رفت
لعل لبی که عین شراب طهور بود ۶
یا للعجب که نقطۀ توحید آشنا
با چوب خیزران اثیم کفور بود! ۷
قرآن قرین ناله شد آندم که منطقش
داود بود و نغمه سرای زبور بود ۸
تورات زد بسینه چه از کینه شد خموش
صوت انا اللهی که ز سینای طور بود ۹
انجیل خون گریست چه آزرده بنگریست
لعلی که روح بخش و شفاء صدور بود ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.