خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن درباره اهمیت پرهیز از عیب‌جویی و قضاوت دیگران است. شاعر اشاره می‌کند که مژگان به عنوان محافظ چشم داده شده‌اند تا از نگاه‌های نادرست جلوگیری کنند. همچنین تأکید می‌کند که اگر کسی از نظر دیگران بی‌اعتبار شود، رحمت از دل می‌رود و آرزو می‌کند که هیچ‌کس فراموش‌کننده نگاه مهربانانه نباشد.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۲۲ - چه بینا گشته‌ای از بهر عیب دیگران دیدن
چه بینا گشته‌ای از بهر عیب دیگران دیدن
تو را دادند مژگانی که سرپوش نظر باشد ۱
ز چشم افتاده از دل می‌رود رحم است بر حالش
مبادا هیچ‌کس یا رب فراموش نظر باشد ۲
تو را دادند مژگانی که سرپوش نظر باشد ۱
ز چشم افتاده از دل می‌رود رحم است بر حالش
مبادا هیچ‌کس یا رب فراموش نظر باشد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - دست در زلف مهی باید کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - ای شعله لاف پاکی دامن چه می‌زنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
