خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی‌های معشوق و احساسات خود سخن می‌گوید. او از لب‌های یاقوت‌گونه، ابروی زیبا، و زلف معشوق یاد می‌کند و بیان می‌کند که این زیبایی‌ها آنقدر زیاد است که نمی‌توان آن‌ها را توصیف یا کنترل کرد. همچنین، شاعر از درد فراق و اشتیاق خود می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که از نظر غائب نشود.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۶۳ - نه همچون خال بر کنج لبش جا می‌توان کردن
نه همچون خال بر کنج لبش جا می‌توان کردن
نه از لعل لبش قطع تمنا می‌توان کردن ۱
کجا بند نقاب از روی او وا می‌توان کردن
نه ابرویش به یک انگشت پیدا می‌توان کردن ۲
مگر بوی نسیم زلف یاری بشکفد دل را
وگرنه کی ز ناخن غنچه را وا می‌توان کردن ۳
مشو ای شمع مشتاقان زمانی از نظر غائب
دمی چون مردمک بر چشم ما جا می‌توان کردن ۴
زدی چون تیر سیر وحشت در خون طپیدن کن
که صید نیم‌بسمل را تماشا می‌توان کردن ۵
به خطّ پشت لب خطّ بناگوشش سخن دارد
گمانش آنکه با یاقوت دعوا می‌توان کردن ۶
توان گفتن سخن قصاب چند از لعل نوشینش
کجا شیرین دهان از حرف حلوا می‌توان کردن ۷
نه از لعل لبش قطع تمنا می‌توان کردن ۱
کجا بند نقاب از روی او وا می‌توان کردن
نه ابرویش به یک انگشت پیدا می‌توان کردن ۲
مگر بوی نسیم زلف یاری بشکفد دل را
وگرنه کی ز ناخن غنچه را وا می‌توان کردن ۳
مشو ای شمع مشتاقان زمانی از نظر غائب
دمی چون مردمک بر چشم ما جا می‌توان کردن ۴
زدی چون تیر سیر وحشت در خون طپیدن کن
که صید نیم‌بسمل را تماشا می‌توان کردن ۵
به خطّ پشت لب خطّ بناگوشش سخن دارد
گمانش آنکه با یاقوت دعوا می‌توان کردن ۶
توان گفتن سخن قصاب چند از لعل نوشینش
کجا شیرین دهان از حرف حلوا می‌توان کردن ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۲ - داغ دل را کرد از چاک آشکارا پیرهن
گوهر بعدی:شماره ۲۶۴ - عمری است سراسر که به آزار منم من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
