شماره ۲۰۳ - ای ز رخسار تو شب سوختن آموخته شمع

ای ز رخسار تو شب سوختن آموخته شمع
به تماشای تو چون شعله برافروخته شمع ۱

زده بر گوشه دستار چو گل شب همه شب
جلوه‌ای کز قد رعنای تو آموخته شمع ۲

بهر عکس تو ز هم‌چشمی آیینه به بزم
به قد خویشتن از موم قبا دوخته شمع ۳

خویشتن را زده بر آتش و افتاده ز پا
پیش روی تو چو پروانه پرسوخته شمع ۴

جان چه باشد که در این بزم نثارت نکند
هستی خود به تمنای تو افروخته شمع ۵

چون به شاگردیم اقرار نیارد قصای
که در این بزم ز من سوختن آموخته شمع ۶