خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف جبریل، ماه و خورشید، و احساسات شاعر می‌پردازد. در آن از عناصری مانند شمشیر، تیر، ابرو، و زلف برای خلق تصاویر ذهنی قوی استفاده شده است. همچنین، شاعر به رابطه‌ای عمیق با طبیعت و مفاهیم عرفانی اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۸۷ - صدای بال جبریل است آواز پر تیرش
صدای بال جبریل است آواز پر تیرش
چراغ خانه دل‌ها است عکس برق شمشیرش ۱
رفیق ماه و خورشید است زآن‌رو می‌توان گفتن
که همزاد رخش ماه است و خورشید است همشیرش ۲
رسد چون بر میان نازکش باریک‌بین گردد
مصور موشکافی می‌کند هنگام تصویرش ۳
دل غم‌دیده‌ام داند خرابی به ز آبادی
عجایب منزلی دارم که ویرانی است تعمیرش ۴
کند چون ابروی صیدافکنش عزم کمان‌داری
دو زنجیر است بی‌مانند یک‌سر بر دم تیرش ۵
شبی قصاب در بستر به زلفش هم‌سخن بودم
چنین خوابی که من دیدم پریشان است تعبیرش ۶
چراغ خانه دل‌ها است عکس برق شمشیرش ۱
رفیق ماه و خورشید است زآن‌رو می‌توان گفتن
که همزاد رخش ماه است و خورشید است همشیرش ۲
رسد چون بر میان نازکش باریک‌بین گردد
مصور موشکافی می‌کند هنگام تصویرش ۳
دل غم‌دیده‌ام داند خرابی به ز آبادی
عجایب منزلی دارم که ویرانی است تعمیرش ۴
کند چون ابروی صیدافکنش عزم کمان‌داری
دو زنجیر است بی‌مانند یک‌سر بر دم تیرش ۵
شبی قصاب در بستر به زلفش هم‌سخن بودم
چنین خوابی که من دیدم پریشان است تعبیرش ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - هزار حیف کزین عمر پنج‌روزه خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - بدان قرار که تن را بود به جان اخلاص
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
