خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، به توصیف نگاه معشوق و تأثیر عمیق آن بر شاعر می‌پردازد. نگاه معشوق مانند تیر غمزه، شمع سوزان، و درخت بارور تصویر شده است که شاعر را از خود بی‌خود می‌کند و او را در سفر دائمی نگه می‌دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۷۷ - حجاب از رخ چو بردار نگاهش
حجاب از رخ چو بردار نگاهش
ز هر بیدل خبر دارد نگاهش ۱
چو خار آشیان آن رشگ طاووس
مرا در زیر پر دارد نگاهش ۲
چو تیر غمزه دائم در کمان هست
چپ‌انداز دگر دارد نگاهش ۳
مرا چون شمع سوزان و گدازان
سر شب تا سحر دارد نگاهش ۴
کس از تأثیر نازش نیست جان‌بر
خدنگ کارگر دارد نگاهش ۵
مرا از دانه اشگ اندر این باغ
چو نخل بارور دارد نگاهش ۶
ز یک نظاره او رفتم از خویش
مدامم در سفر دارد نگاهش ۷
مرا قصاب افکند آنکه از چشم
مگر از خاک بردارد نگاهش ۸
ز هر بیدل خبر دارد نگاهش ۱
چو خار آشیان آن رشگ طاووس
مرا در زیر پر دارد نگاهش ۲
چو تیر غمزه دائم در کمان هست
چپ‌انداز دگر دارد نگاهش ۳
مرا چون شمع سوزان و گدازان
سر شب تا سحر دارد نگاهش ۴
کس از تأثیر نازش نیست جان‌بر
خدنگ کارگر دارد نگاهش ۵
مرا از دانه اشگ اندر این باغ
چو نخل بارور دارد نگاهش ۶
ز یک نظاره او رفتم از خویش
مدامم در سفر دارد نگاهش ۷
مرا قصاب افکند آنکه از چشم
مگر از خاک بردارد نگاهش ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - غرقه دریای عشقیم از کنار ما مپرس
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - گه انیس دشت و گاهی محرم گلزار باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
