شماره ۱۷۰ - آن روز که کردند به دل تخم وفا سبز

آن روز که کردند به دل تخم وفا سبز
شد درد فراوان و نگردید دوا سبز ۱

دل را دگر از عکس خط لاله‌غذاران
چون آینه گشته در و دیوار سرا سبز ۲

آتش زده بر خشگ و تر هستی عاشق
تا که به بر همچو گل سرخ قبا سبز ۳

مور است فتاده گذرش بر شکرستان
یا خضر خطت گشته لب آب بقا سبز ۴

بس خرمی از خاطر احباب رمیده است
طوطی نکند جلوه در آیینه ما سبز ۵

خرم نشد از گریه و آهم دل ناشاد
غم‌خانه ما را نکند آب و هوا سبز ۶

قصاب شده خون تو پامال نگاری
کانجا نتوانی شدن از بیم جفا سبز ۷