خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غزل‌گونه است که در آن شاعر از درد عشق، آرزوهای برآورده‌نشده، و صبر در برابر رنج‌ها سخن می‌گوید. او از معشوق خود با عباراتی مانند "صیاد دل" و "انیس جاوندان" یاد می‌کند و به زندگی روزمره و گذشت زمان نیز اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.
شماره ۱۶۴ - عشق داد از درد او هر لحظه پیغام دگر
عشق داد از درد او هر لحظه پیغام دگر
عمر گر باقی ست می‌گیریم سرانجام دگر ۱
تا سر زلف تو پرچین است ای صیاد دل
حاش لله گر بگیرم حلقه دام دگر ۲
ای انیس جاودان من زبانم لال باد
غیر نامت گر برانم بر زبان نام دگر ۳
چون توام دادی در اول ساقیا جامی چنان
آرزو دارم که گیرم از کفت جام دگر ۴
صبح روشن گشت و ما را مطلبی حاصل نشد
با غمت امروز می‌سازیم تا شام دگر ۵
روزها بگذشت بر قصاب و درددل نکرد
می‌گذارم شکوه آن را به ایام دگر ۶
عمر گر باقی ست می‌گیریم سرانجام دگر ۱
تا سر زلف تو پرچین است ای صیاد دل
حاش لله گر بگیرم حلقه دام دگر ۲
ای انیس جاودان من زبانم لال باد
غیر نامت گر برانم بر زبان نام دگر ۳
چون توام دادی در اول ساقیا جامی چنان
آرزو دارم که گیرم از کفت جام دگر ۴
صبح روشن گشت و ما را مطلبی حاصل نشد
با غمت امروز می‌سازیم تا شام دگر ۵
روزها بگذشت بر قصاب و درددل نکرد
می‌گذارم شکوه آن را به ایام دگر ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - شد مرا تا دل ز عکسی روی آن جانانه پر
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - آب شد دل دست و پا از من نمی‌آید دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
