شماره ۱۲۶ - روزی که خط به گرد رخش جلوه‌گر شود

روزی که خط به گرد رخش جلوه‌گر شود
آیا چه فتنه‌ها که به دور قمر شود ۱

از دیده‌ام فغان که به تحریر نامه‌ات
چندان نماند آب که مکتوب تر شود ۲

پر دور نیست تشنه لعل لب تو را
در خاک استخوانش اگر نیشکر شود ۳

ای دل شب وصال به پروانه کوته است
خود را رسان به شمع مبادا سحر شود ۴

قطع طمع ز سر چو کنی گل کند وصال
این نخل چون بریده شود بارور شود ۵

پاکیزه‌طینتان نرمند از جفای دهر
کی خشگسال مانع آب گهر شود ۶

ای شمع غم مدار که پروانه تو را
چون سوخت تار و پود کفن بال و پر شود ۷

روی تو را چو دید به مژگان رسید اشک
اول نهال گل آخر ثمر شود ۸

قصاب در خیال ز خود رفتنیم کو
ازسرگذشته‌ای که به ما همسفر شود ۹